ദ പാഷൻ ട്വിസ്റ്റ്

 2009 ജനുവരി മാസത്തിലെ ഒരു പ്രഭാതത്തിലായിരുന്നു ആ സംഭവം. തിരുവനന്തപുരത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്ത്, വലിയ തൂണുകളും വിശാലമായ കൽപടവുകളുമുള്ള സെൻട്രൽ പോസ്റ്റ് ഓഫീസിലേക്ക് ഞാനും സുഹൃത്ത് രാകേഷ് എ.ആറും എത്തിയത് ഗേറ്റ് (GATE) പരീക്ഷയുടെ ആപ്ലിക്കേഷൻ അയക്കാനായിരുന്നു. എന്റെ 2002 മോഡൽ ഹീറോ ഹോണ്ട പാഷൻ അവിടെ പാർക്ക് ചെയ്ത ശേഷം ഞങ്ങൾ അകത്തേക്ക് കയറി.

ഫോം പോസ്റ്റ് ചെയ്ത ശേഷം കിഴക്കേകോട്ടയിലെ അന്നപൂർണ്ണ ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഞങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു. വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്ന സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോൾ രാകേഷിന് വണ്ടി ഓടിക്കാൻ ഒരു മോഹം. അവന് എന്റെ വണ്ടി കൃത്യമായി അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് അവൻ നേരെ വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് കീ ഇട്ട് വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.

​യാത്രക്കിടയിൽ പിന്നിലിരുന്ന എനിക്ക് എന്തോ ഒരു പന്തികേട് തോന്നിത്തുടങ്ങി. എൻജിന്റെ ശബ്ദത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക സ്മൂത്ത്‌നെസ്സ്, ബ്രേക്ക് ഇടുമ്പോൾ നല്ല കൃത്യത. കൂടാതെ എന്റെ വണ്ടിയുടെ സൈഡ് മിററുകൾ എപ്പോഴും തൂങ്ങിക്കിടക്കാറുള്ളതാണ്, ഇതിൽ അവ വളരെ കൃത്യമായി ഇരിക്കുന്നു.

​ഞാൻ രാകേഷിനോട് പറഞ്ഞു, "രാകേഷേ, ഈ വണ്ടിക്ക് എന്തോ ഒരു മാറ്റം പോലെ. ഇതിന്റെ സൗണ്ടും ബ്രേക്കും ഒക്കെ എന്റെ വണ്ടിയുടേത് പോലെയല്ലല്ലോ." എന്നാൽ രാകേഷ് അത് നിസ്സാരമായി തള്ളിക്കളഞ്ഞു. അവൻ പറഞ്ഞു, "ഏയ്, അതൊക്കെ നിന്റെ വെറും തോന്നലാണ് ഷാരത്തെ! ഞാൻ ഓടിക്കുന്നത് കൊണ്ടാകാം നിനക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുന്നത്. മിറർ ഒക്കെ ഞാൻ തുടക്കത്തിലേ സെറ്റ് ചെയ്തതല്ലേ, അതുകൊണ്ട് നിനക്ക് കാഴ്ചകൾ ക്ലിയർ ആയി കിട്ടുന്നതാ." രാകേഷിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ തോന്നലാവാം എന്ന് കരുതി ഞാൻ ആ സംശയം വിട്ടു.

​അന്നപൂർണ്ണയിൽ നിന്ന് താലി മീൽസ് കഴിച്ച് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയത്. വണ്ടിയുടെ മുൻവശത്ത് ഗണപതിയുടെ ഒരു പടം! രജിസ്‌ട്രേഷൻ നമ്പർ നോക്കിയപ്പോൾ വണ്ടി എന്റേതല്ലെന്ന് ഉറപ്പായി. അപ്പോഴേക്കും വണ്ടി കാണാതായ വിവരം ഉടമസ്ഥൻ തമ്പാനൂർ പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരുന്നു. പരിഭ്രാന്തരായ ഞങ്ങൾ വേഗം വണ്ടി തിരിച്ച് സ്റ്റാച്യു പോസ്റ്റ് ഓഫീസിലേക്ക് തന്നെ ഓടിച്ചു.

​അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ കണ്ടത് ഒരു ട്രാഫിക് പോലീസുകാരന്റെ കൂടെ ആകെ തകർന്നിരിക്കുന്ന ഒരച്ഛനെയും മകനെയുമാണ്. ലൈസൻസ് ഇല്ലാത്തതിനാൽ പോലീസിനെ കണ്ട് ഞങ്ങൾ ശരിക്കും ഭയന്നു. എങ്കിലും ധൈര്യം സംഭരിച്ച് കാര്യങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചു. അവസാനം തന്റെ വണ്ടി തിരിച്ചു കിട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ ആ മകൻ ആശ്വാസത്തോടെ ചിരിക്കുകയും ഞങ്ങളുടെ ക്ഷമാപണം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

​അപ്പോഴാണ് എല്ലാവരെയും അമ്പരപ്പിച്ച ആ വലിയ രഹസ്യം വെളിപ്പെട്ടത്. യഥാർത്ഥത്തിൽ, ഞങ്ങൾ പാർക്ക് ചെയ്ത സ്ഥലത്ത് എന്റെ വണ്ടിയുടെ അതേ റെഡ് ആൻഡ് ബ്ലാക്ക് നിറത്തിലുള്ള മറ്റൊരു പാഷൻ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിലെ ഹീറോ ഹോണ്ട ബൈക്കുകളുടെ കീ ലോക്കുകൾ കുറച്ച് കാലം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ തേയ്മാനം സംഭവിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ആ തേയ്മാനം കാരണം ഒരു വണ്ടിയുടെ കീ മറ്റൊരു ഹീറോ ഹോണ്ട വണ്ടിയിൽ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നു. തന്റെ വണ്ടിയാണെന്ന് കരുതി രാകേഷ് ആ വണ്ടിയിൽ കീ ഇട്ടപ്പോൾ ലോക്ക് തുറക്കുകയും വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ആവുകയും ചെയ്തു!

ഇത് കേട്ടപ്പോൾ പോലീസുകാരൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങളെ ഉപദേശിച്ചു: "മക്കളെ, വണ്ടി എടുക്കുമ്പോൾ കളർ മാത്രം നോക്കിയാൽ പോരാ, നമ്പർ കൂടി ശ്രദ്ധിക്കണം." ഭാഗ്യത്തിന് ലൈസൻസ് ചോദിക്കുകയോ കേസാക്കുകയോ ചെയ്യാതെ അദ്ദേഹം ഞങ്ങളെ വിട്ടയച്ചു. ഒടുവിൽ തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന മിററുകളുള്ള എന്റെ സ്വന്തം വണ്ടി തപ്പിപ്പിടിച്ച് ഞങ്ങൾ അവിടെനിന്നും മടങ്ങി.